چـــ ـ ـــ ــاے بـ ـا طَعـمـ ِ حُضــ ـور

+ ما را چہ مے شود؟
تا گردن در نسیان فرو رفتیم...
دل چند مادر و همسر و کودک ریش شد ... تا ریشہ مان حفظ شود...
چند نوجوان و جوان و تازه داماد تمام تنشان ریش شد تا نشود این کہ الان هست...
تا ریش نشود شلوارهامان..
تا نشود 2 متر پارچہ ے شلوار 1 متر و نیم پاره !
تازه من فہمیدم در لباس چیزے به عنوان آستین وجود نداشتہ ...!
و این من در آوردے یه مشت خشکہ مذهب ست .. که قصد داشتند تیشہ بزنند بر ریشہ تمدن و تجدد...
آخر در شہر ما .
در شہر متمدن ما !
مانتو ها آستین ندارند..
و اُمُل ها باید شہر را زیر پا بگذارند تا مانتوےآستین دار پیداکنند !
+واای بـر مـــآ!!!